கார்த்தியிடம் முரட்டு ஓல் வாங்கிவிட்டு கஷ்டப்பட்டு நேரே நடந்து வந்தாள் திவ்யா. அவள் கண்கள் இப்போது மஞ்சுளாவை தேடியது
“என்னதான் நான் தினேஷிடம் சோரம் போய் இருந்தாலும் அதை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல், மஞ்சுளா தன்னிடம் தோற்றுவிட்டதாக அவள் தன்னிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தால் திவ்யா. ஏனென்றால் மேலே நடந்தது தனக்கும் தினேஷிற்கும் மட்டும்தான் தெரியும், மேலே சென்ற காரணம் மஞ்சுளாவுக்கும் தனக்கும் மட்டும்தான் தெரியும் ஆகையால் அவளை ஜெயித்து விட வேண்டும் என்று தேடினால் ஆனால் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை அவளால் அவளை காண முடியவில்லை. ஓடி ஒழிந்து விட்டால் போல, இருந்தாலும் அவளை விடக்கூடாது, பூஜாவிடம் நம்பர் வாங்கி அவளை வர சொல்லி தன்னிடம் தோல்வியை ஒத்துக் கொள்ள வைக்க வேண்டும் என்று ஒரு முடிவோடு நடந்தாள். ஆனால் கீழே கார்த்திக் ஓத்தது அவளுக்கு ஒரு வித அரிப்பை ஏற்படுத்தியது. இப்போது மஞ்சுளாவை தேடுவதை விட பாத்ரூமை தேடுவது தான் சிறந்தது என்று காலையில் சுரேஷ் கூட்டிச் சென்ற இடத்திற்கு இப்போது அவளே தன்னந்தனியாக சென்றாள். உள்ளே சென்றவுடன் அவள் ஹேண்பேக்கை ஒரு மூலையில் வைத்துவிட்டு சேலையையும் பாவாடையையும் தூக்கி கொண்டு ஜட்டியை கழட்டி ஒரு இடத்தில் வைத்துவிட்டு அப்படியே குத்தவைத்து, ஒரு திருப்தியுடன் சிறுநீர் கழித்தாள். பின் எழுந்து அங்கே இருக்கும் கப்பில் தண்ணீர் எடுத்து அவள் புண்டையை நனைத்தாள். சிவந்து போன புண்டையில் தண்ணீர் பட்டவுடன் ஒருவித குளிர்ச்சியான உணர்வு அவள் உச்சந்தலையில் பிடித்தது. தண்ணியால் அவளது புண்டையை நன்றாக தேய்த்து மீண்டும் தண்ணீரை ஊற்றி கழுவினால். கார்த்தியின் கஞ்சி லேசாக கசிந்து வெளியே வருவதைப் பார்த்தாள்.
“பாவி உள்ளயே கம் பன்னிட்டான், வீட்டுக்கு போய் டேப்லட் போடனும் இல்லனா அவளோதான்” என்று சொல்லிவிட்டு. மீண்டும் தண்ணீரை ஊற்றி கழுவினால். கைகளை கழுவி விட்டு ஜட்டியை போட்டு கொண்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள். அங்கே இருக்கும் வாஷ் பேசினில் தன் முகத்தைக் கழுவிக் கொண்டாள். அவள் ஹேண்ட் பேக்கை திறந்து உள்ளே இருக்கும் கர்ச்சீப்பை எடுத்து முகத்தை துடைத்துக் கொண்டாள். பின் ஃபோனை எடுத்துப் பார்த்தால் அதில் யாரும் போன் செய்யவில்லை என்று உறுதிபடுத்திக் கொண்டு,தினேஷ் நம்பரை பார்த்து “இட்ஸ் ஓவர்” என்று சொல்லி டெலிட் செய்தால். பின் ஃபோனை உள்ளே வைத்துவிட்டு ஹேண்ட் பேகை தோளில் மாட்டி விட்டு எதுவும் நடவாதது போல் மெதுவாக நடந்து காபி குடிக்கும் இடத்திற்கு சென்றாள்.
அங்கே அனைவரும் கிளம்புவதற்காக தயாரான நிலையில் இருக்க அந்த இடம் கூட்டமாக இருந்தது. இவ்வளவு நேரம் ஒரு குளிர்ந்த சுதந்திர காற்றை சுவாசித்த திவ்யாவிற்கு இப்பொழுது ஒரு குறுகலான இடத்தில் வெப்பமான காற்றை சுவாசிக்கும் படி இருந்தது. அப்படியே உள்ளே சென்றாள் அவள் உள்ளே சென்றவுடன் அவள் கண்ணில் முதலில் பட்டது சுரேஷ் தான். சுரேஷ் இருக்கிறான் என்றால் பக்கத்தில்தான் கிஷோரும் இருப்பார் என்று அவள் கண்கள் அவனை தேடியது. சுரேஷ் நின்றதற்கு அப்படியே நேரான ஒரு டேபிளில் கிஷோர் உட்கார்ந்துகொண்டு கை இரண்டையும் பிசைந்து கொண்டு எதையோ பற்றி யோசித்து கொண்டிருந்தான். தன் கணவனை பார்த்தவுடன் அவன் அருகில் சென்று அமர்ந்தாள். ஆனால் அவள் வந்தது கூட தெரியாமல் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தான் கிஷோர். பின் “என்னங்க காபி சாப்பிட்டீர்களா” என்று கேட்க கிஷோர் பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் கையை பிசைந்து கொண்டு ஏதோ ஒரு யோசனையில் இருந்தான். “என்னங்க” என்று அவனை உலுக்கினாள். சுயநினைவுக்கு வந்த கிஷோர் திவ்யாவை பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சியும் ஆகாமல் சந்தோஷமும் படாமல் ஒருவித இறுக்கமான மனநிலையில் ஒரு வேற்றாளை பார்ப்பது போல் தலையிலிருந்து கால்வரை பார்த்தான்.
திவ்யா : என்னங்க அப்படி பாக்குறீங்க. நான் எவ்வளவு நேரமா கூப்பிட்டு இருக்கேன். நான் வந்து உட்கார்ந்தது கூட தெரியாம என்ன யோசிச்சிட்டு இருக்கீங்க
கிஷோர் : (என்றும் இல்லாத ஒரு வித கலை அவள் முகத்தில் தெரிவதை பார்த்தான்) இல்ல உன்ன பத்தி தான் யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்
திவ்யா : என்ன பத்தியா என்ன யோசீங்க?
கிஷோர் : நீ எங்க போன இன்னும் வரலையேனு யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்
திவ்யா : எனக்கு ஒரு ஃபோன் பண்ண வேண்டியதுதானே
கிஷோர் : இல்ல நீ பிசியா இருப்ப .
திவ்யா : இங்க எனக்கு யாரு இருக்கா பிஸியா இருக்க ஒரு போன் பண்ணி எங்க இருக்கன்னு கேட்டா சொல்ல போறேன்
கிஷோர் : அதான் யார் கூடயோ பேச போறேன்னு போனியே. அவ வந்துட்டா நீ இன்னும் வரலையே, எங்க போனேன்னு யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்
திவ்யாவுக்கு இப்போது சற்று வியர்க்க தொடங்கியது
திவ்யா : அவங்க.. அவங்க.. அப்படியே பேசிட்டு கிளம்பிட்டாங்க. நான்.. நான் வந்து.. பாத்ரூம் போயிட்டு அப்படியே கொஞ்சம் ப்ரஷ் அப் ஆயிட்டு வந்தேன்.
கிஷோர் : (தன் மனைவி தன்னிடம் எவ்வளவு சாதாரணமாக எந்தவித தயக்கமுமின்றி பொய் சொல்கிறாளே என்று அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அவளை அப்படியே பார்த்தான்)
பின் சுரேஷ் அந்த இடத்திற்கு வந்து “இந்தா மச்சான் காபி” என்று கொடுத்தான். பக்கத்தில் திவ்யா இருப்பதைப் பார்த்து “நீங்க எப்ப வந்தீங்க” என்று கேட்டான்
திவ்யா : நான் இப்பதான் வந்தேன்
சுரேஷ் : சரி டீ யா? காபியா ?
திவ்யா : ஒரு காபி சூடா ஸ்ட்ராங்கா
சுரேஷ் : மச்சி உன் வைஃப் என்ன வெயிடராவே ஆகிட்டாங்க டா என்று சொல்ல கிஷோர் எந்தவித சிரிப்பு இல்லாமல் “டேய் அவ கேட்கிறத கொண்டு வாடா” என்று நார்மலாக பதில் சொன்னான். சுரேஷம் சென்று காபியை எடுக்க போனான்.
தன் கணவன் நார்மலாக இல்லாமல் எதையோ பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டு குழப்பத்தில் இருப்பதை அவன் முகத்தின் மூலமாக கண்டுபிடித்தால் திவ்யா. என்னவாக இருக்கும் என்று அவளுக்குள் யோசித்தால். “ஒருவேளை மஞ்சுளாவைப் பார்த்து ஏதேனும் பேசி இருப்பாரோ இல்ல கார்த்திக்கை பார்த்து சண்டைபோட்டு இருப்பாரோ. அப்படி சண்டை போட்டு இருந்தா எனக்கு தெரிஞ்சு இருக்குமே” என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்க உள்ளே இருந்து அவளது மனசாட்சி “அவங்க சண்டை போட்டிருந்தாலும் உனக்கு தெரிந்திருக்காது ஏன்னா நீதான் மொட்டைமாடியில கால விரிச்சி காமிச்சிட்டு இருந்தியே” என்று பதில் சொல்ல சற்று மனதை தெளிவுபடுத்திக் கொண்டாள்.
சுரேஷ் காபியை கொண்டுவந்து “இந்தாங்க திவ்யா” என்று கொடுக்க அதை வாங்கி ஒரு சிப் பண்ணிவிட்டு அப்படியே ஒரு ஆழ்ந்த பெருமூச்சு விட்டாள். அதை பார்த்து இவ்வளவு நேரம் அவனுடன் கட்டிப் புரண்டு விட்டு இப்போது வந்து ரிலாக்ஸ் செய்கிறாள் போல என்பதை உணர்ந்து கொண்டான் கிஷோர். அவனால் திவ்யாவை தன் மனைவியாக பார்க்க முடியவில்லை கார்த்தியிடம் ஓல் வாங்கியவளாக தான் பார்க்க முடிந்தது. அவன் அவளை ஓக்கும்போது அவள் கொடுத்த முனங்கள் சத்தம் கிஷோரின் காதில் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது.
ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு கதறிக் கொண்டிருந்த தன் மனைவியா இப்பொழுது சாதாரணமாக தன் முன் அமர்ந்து காபி குடிக்கிறாள் என்பதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை. ஆனால் திவ்யா கிஷோர் தன்னை பார்த்து கொண்டிருக்கிறார் என்பதை கூட பார்க்காமல் காபியை குடித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். அவன் பார்க்க திவ்யாவின் முகம், கழுத்து எல்லாம் சிவந்திருந்தது, தன் மனைவியை எப்படி சிவக்க சிவக்க ஓத்து விட்டானே என்று கோபம் வந்தது. கையிலிருக்கும் காபி டம்ளரை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு திருகினான். ஆனால் இப்போது தான் கோபப்பட்டால் அனைவருக்கும் விஷயம் தெரிந்துவிடும் எல்லாத்திற்கும் மேல் திவ்யா தன்னை விட்டு சென்று விடுவாள், காலையில் போயிட்டு வருகிறோம் என்று என் அம்மா அப்பாவிடம் சொல்லி வந்த நாங்கள் இப்போது தனியாக சென்று உங்கள் மருமகள் வேறு ஒருவனுடன் படுத்து அவன் கூட சென்று விட்டாள் என்று சொன்னால் அவர்களும் தாங்கிக் கொள்ள மாட்டார்கள். எல்லாத்துக்கும் மேலும் தான் இப்போது கோபப்பட்டால் அவள் கார்த்தியிடம் சென்றுவிடுவாள் ஏனென்றால் ருசி கண்ட பூனை சும்மா இருக்காது. இப்போது நான் கோபத்தை அடக்கிக் கொள்ளத் தான் வேண்டும் என்று அந்த சூடான காபியை எடுத்துக் குடித்தான். அவனது கண்கள் அவனை அறியாமல் கலங்க ஆரம்பித்து. பின் திவ்யாவிடம் “நீ இங்கேயே இரு நான் பாத்ரூம் போயிட்டு வந்துடுறேன்” என்று சொல்லி விட்டு எழுந்து சென்றான்.
திவ்யா காபியை குடித்து முடித்துவிட்டு அங்கேயே அமர்ந்திருந்தாள். அப்போது அவளை கிராஸ் செய்து மஞ்சுளா தனது மகனை கூட்டி சென்றாள்
திவ்யா அவளை பார்த்தவுடன் அவளை விட்டு விடக்கூடாது என்று அவளை பின் தொடர்ந்து சென்றாள்.
மஞ்சுளா நேரே கைகளுக்கும் இடத்திற்கு சென்றாள். திவ்யாவும் அவளை பாலோ செய்து சென்றாள். மஞ்சுளா கையை கழுவிவிட்டு அவன் மகனுக்கும் வாயைத் துடைத்துவிட்டு தன் சேலையால் அவன் முகத்தை துடைத்துவிட்டு திரும்பி பார்க்க திவ்யா கையை கட்டிக்கொண்டு அவள் முன் திமிராக நின்றாள்.
அவள் தான் ஜெயித்து விட்ட ஒரு தோரணையில் நின்றாள். மஞ்சுளா அவளைப் பார்த்து நட்பாக சிரித்தாள்
மஞ்சுளா : வா திவ்யா உன்ன தான் தேடிட்டு இருந்தேன். காபி சாப்டியா ?
திவ்யா : சாப்பிட்டேன் சாப்பிட்டேன். உங்கள தான் ஆளயே காணோம். நான் உங்கள தேடிட்டு இருந்தேன்
மஞ்சுளா : அது நான் நாலரை மணி வரைக்கும் பார்த்தேன் நீ வரல. சரினு மேல வரலாம்னு பாத்தேன் அதுகுள்ள என் புருஷன் ஃபோன் பன்னிடாரு அவர பாக்க போயிட்டேன்.
திவ்யா : (நல்ல வேல இவ மேல வரல… வந்துருந்தா அவ்ளோ தான்) சரி சரி நீங்க சொன்ன மாதிரியே நான் அவன டெம்ட் பண்ணிட்டேன்.
மஞ்சுளா : அப்படியா அவன் எதுவும் தப்பா நடந்துக்கலயா
திவ்யா : இல்ல நடந்துகல. நான் அவன டெம்ட் பண்ணும் போது அவன் என் முகத்தை கூட பாக்கல கீழ குனிஞ்சி தான் பதில் சொன்னான். அதுக்கப்புறம் அஞ்சு மணி ஆயிடுச்சுனு நான் தான் கீழே போலாம்னு சொல்லி கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்
மஞ்சுளா : (அடிப்பாவி அவன்கிட்ட கதறக்கதற ஓல் வாங்கிட்டு இங்க வந்து இப்படி கதை சொல்றியே டி… பெரிய ஆள் தான்டி நீ) அப்படியா அப்போ நீ சொன்ன மாதிரி எல்லாம் ஆம்பளைகளும் ஒன்னு இல்ல
திவ்யா : ஆமா
மஞ்சுளா : அப்ப நீ ஜெயிச்சுட்ட திவ்யா
திவ்யா : ஆமா ஜெயிச்சிட்டேன்
மஞ்சுளா : சரி அப்புறம்
திவ்யா : அப்புறம் என்ன நீங்க சொல்ல வேண்டியத சொல்லுங்க. நாங்க கிளம்பனும்
மஞ்சுளா : சரி சொல்றேன் அப்படி கொஞ்சம் தனியா வா. இங்க கூட்டமா இருக்கு என்று சொல்லி தன் மகனை கையில் பிடித்துக் கொண்டு அங்கே இருக்கும் ஒரு மரத்தடிக்கு சென்றனர்
திவ்யா : ம்.. சொல்லுங்க
மஞ்சுளா : சரிமா நான் தான் கிஷோருக்கு துரோகம் பண்ணுனேன். நான் தான் உடம்புக்கு அலைஞ்சேன். இந்த காலேஜிலேயே கேடுகெட்டவ நான்தான். போதுமா.
திவ்யா : போதும்.. ஆன ஒன்னு மிஸ் ஆயிடுச்சே
மஞ்சுளா : என்ன மிஸ் ஆயிடுச்சு சொல்லு. நான் சொல்றேன்.
திவ்யா : கார்த்திக் உடம்புக்காக தான் உங்கள அனுபவிச்சான் அழகுக்காக இல்ல அதையும் ஒத்துக்கோங்க
மஞ்சுளா : (அடிப்பாவி உன்னையும் அவன் உடம்புக்காக தான் டி அனுபவிச்சான்… இது தெரியாம வந்து பேசுறியே டி) சரி கார்த்திக் உடம்புக்குகாக தான் என் பின்னாடி சுத்துனான். அது தெரியாம நான் கிஷோர கோபப்படுத்துரதுக்கும் வெறுப்பேத்துறதுக்கும் அவன் கூட படுத்துட்டேன். நான் அழகு இல்ல நீ தான் என்ன விட அழகு. கிஷோருக்கு ஏத்தவ நீ தான் திவ்யா.
திவ்யா முகத்தில் இப்போது புன்னகை தளும்பியது.
மஞ்சுளா : நீ என்ன ஜெயிச்சுட்ட திவ்யா. எல்லா ஆம்பளைகளும் ஒன்னு தான்னு நினைச்சேன் ஆனா நீ வேற வேறன்னு எனக்கு புரியவச்சுட்ட. இப்ப நீ ஜெயிச்சது என்ன மட்டும் இல்ல அந்த கார்த்திக்கையும் தான். நான் தோத்தது உன்கிட்ட மட்டுமில்ல கிஷோர் கிட்டயும் தான்.
திவ்யாவிற்கு சந்தோஷத்தில் முகம் சிவந்தது.
மஞ்சுளா : அட ஜெயிச்சவுடனே சந்தோஷத்த பாரு.
திவ்யா : அப்படி எல்லாம் ஒன்னுமில்ல
மஞ்சுளா : இல்ல திவ்யா உன் முகம் ஏதோ ரொம்ப திருப்தியா கலையா இருக்கு. காலையில கூட அந்த கலை இல்ல. ஆனா இப்போ ரொம்ப பிரைட்டா இருக்கு
திவ்யா : சும்மா எதாவது சொல்லாதீங்க
மஞ்சுளா : அட உண்மைய தான் சொல்றேன் திவ்யா. அதுவுமில்லாம கிஷோர் மாதிரி ஒருத்தன் உனக்கு கிடைக்கவே மாட்டான். அவன நல்லா பாத்துக்கோ. அவன சந்தோஷமா பாத்துக்கோ. சரியா.
திவ்யா : ம்…
மஞ்சுளா : அப்புறம் கல்யாணம் ஆகி எத்தனை மாசம் ஆச்சு
திவ்யா : எட்டு மாசம் ஆச்சு
மஞ்சுளா : ஏதாவது குட் நியூஸ் இருக்கா
திவ்யா : இல்ல ஒரு வருஷம் தள்ளிப் போட்டு இருக்கோம்.
மஞ்சுளா : ஓ.. நம்ம இரண்டு பேரும் இப்போ ஃபெரண்டு ஆயிட்டோம்ல
திவ்யா : ஆமாங்க நிச்சயமா..எப்போ நீங்க தோத்துட்டேன்னு ஓத்துக்கிட்டேங்களோ அப்பவே நம்ம ஃப்ரண்ட்ஸ் ஆயிட்டோம்
மஞ்சுளா : அப்போ நான் ஒன்னு சொன்ன கேப்பியா திவ்யா
திவ்யா : ம்..சொல்லுங்க
மஞ்சுளா : பேசாம உடனே ஒரு குழந்தைய பெத்துக்கோ
திவ்யா : என்னங்க இப்படி சொல்றீங்க. நான் கொஞ்ச நாள் லைஃப்ப என்ஜாய் பன்னிட்டு பெத்துக்கலாம்னு இருக்கேன். நீங்க என்னடானா இப்படி சொல்றீங்க?
மஞ்சுளா : அப்படியா… நாங்களும் கல்யாணம் ஆன புதுசுல குழந்தைய தள்ளிப் போட்டோம். நீயாவது ஒரு வருஷம் தள்ளிப் போட்டுருக்க நான் மூணு வருஷம் தள்ளிப்போட்டேன். மூணு வருஷத்துக்கு அப்புறம் நாங்க குழந்தை வேணும் நினைக்கும் போது எங்களுக்கு குழந்தை இல்லை. அப்புறம் போகாத கோயில் இல்ல ஏறாத ஹாஸ்பிடல் இல்ல. அதுக்கப்புறம் அந்த ஆண்டவன் புன்னியத்துல எனக்கு கவின் பொறந்தான். நான் காலேஜ் முடிச்ச ரெண்டு வருஷத்துல எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சுட்டாங்க .ஆனா, அஞ்சு வருஷம் எங்களுக்கு குழந்தை இல்ல. இப்பதான் கவின் பிறந்து மூணு வருஷம் ஆச்சு என்று அவன் மகனின் தலையை தடவி சொன்னாள்
திவ்யா : அப்படியா
மஞ்சுளா: ஆமா அதனால தான் சொல்றேன் குழந்தையை மட்டும் தள்ளி போடாத. உனக்கு லைஃப என்ஜாய் பண்ணனும்னு ஆச இருந்தா குழந்தைய பெத்துட்டு அதுக்கப்புறம் என்ஜாய் பண்ணு. ஏன்னா குழந்தை இல்லனா இந்த சமுதாயம் உன்னயும் தாப்பா சொல்லும் கிஷோரையும் தப்பா சொல்லும். நான் ரெண்டு வருஷம் அந்த வேதனையை அனுபவிச்சேன்
திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க?
மஞ்சுளா : நான் பட்ட கஷ்டத்த நீ படாதனு சொல்றேன். கிஷோரை ஏமாத்துனதுனால தான் என்னவோ நான் கல்யாணமாகி அஞ்சு வருஷம் கஷ்டப்பட்டேன். நீ யாரையும் ஏமாத்தல அதனால கிஷோருக்கு சந்தோஷத்தை கொடுத்து ஒரு குழந்தையை பெத்துக்கோ திவ்யா. என்னதான் மனசளவுல ஒரு கஷ்டம் இருந்தாலும் குழந்தனு வந்துட்டா அதை பார்க்கும் போது கஷ்டம் எல்லாம் போய்விடும்.அவனுக்காகவே வாழனும்னு தோணும். அதனாலதான் சொல்றேன். ஒரு பிரண்டா இத ஏத்துக்கதும் ஏத்துக்காததும் உன்னோட விருப்பம். ஆன நான் சொல்ல வேண்டியதை சொல்லிட்டேன்.
திவ்யா : ம்…
மஞ்சுளா : அதுவுமில்லாம நீங்க குழந்தைய தள்ளி போட்டீங்கன்னா. உங்க மாமியாருக்கும் மாமனாருக்கும் உன்னை பிடிக்காம போயிடும். நான் ரொம்ப கஷ்டத்தை அனுபவிச்சேன் திவ்யா. புரிஞ்சுக்கோ .
திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க?
மஞ்சுளா : ஆரம்பத்துல ஒரு வருஷம் ஃப்ரீயா விட்டுருவாங்க. ஆனா அதுக்கப்புறம் ஜாட மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. நம்மள வெறுக்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. நம்ம ஹஸ்பண்ட் கிட்ட சொல்லி கொடுத்து நம்ம கூட சண்டை போட சொல்லுவாங்க. அவங்களும் உனக்காக தான் குழந்தைய தள்ளிப்போட்டோம். இப்போ பாரு எல்லாரும் என்னைய தப்பா பேசுறாங்கனு நம்மகிட்ட சண்ட போடுவாங்க. அப்போ நமக்கு அழுகுறத தவர வேற வழி கிடையாது.அப்படி அழுதாலும் ஆறுதல் சொல்ல கூட யாரும் வர மாட்டாங்க.
திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க? என்று பிரம்மித்து போய் கேட்டால்
மஞ்சுளா : உண்மையதான் சொல்றேன். அவங்களுக்கு தேவை ஒரு பேரனோ பேத்தியோ தான். அத நம்ம பெத்து குடுத்துட்டா அப்புறம் அவங்க நம்மள தொந்தரவு பண்ண மாட்டாங்க. அவங்க பாட்டுக்கு அத கொஞ்சிக்ககட்டு இருப்பாங்க. நம்ம பக்கம் கூட வர மாட்டாங்க. அதனால அவங்களுக்கு தேவையானத நம்ம செஞ்சுட்டா, புகுந்த வீட்டுல நாம நிம்மதியா இருக்கலாம். உண்மைய சொல்லனும்னா என் மாமியார் என்ன நாலு வருஷம் குழந்தை இல்ல குழந்தை இல்லன்னு சொல்லி சொந்தக்காரங்க கிட்ட எல்லாம் சொல்லி என்ன எவ்ளோ அவமான படுத்துனாங்க தெரியுமா. அதுக்கப்புறம் ஆண்டவனா பார்த்து தான் எனக்கு கவின கொடுத்தாரு. அந்த நிலமைக்கு நீ வந்துடாதனு தான் சொல்றேன். நல்லா யோசிச்சு பாரு ஒரு குழந்தையை பெத்தெடுத்துட்டு வாழ்க்கைய என்ஜாய் பண்ணு
திவ்யா : சரிங்க நான் கண்டிப்பா இத பத்தி கிஷோர்ட்ட பேசுறேன்
மஞ்சுளா : லூசா நீ… நீயெல்லாம் எப்படி தான் பொழைக்க போரியோ
திவ்யா : ஏங்க?
மஞ்சுளா : இதெல்லாம் பேசி முடிவேடுக்குற விஷயம் இல்ல. இன்னைக்கு கிஷோர விட்று டயர்டா இருப்பான். நாளைக்கு அவன் ஆபிஸ் போகும் போது “ஏங்க ஈவ்னிங் சீக்கிரமா வந்துருங்க, வரும்போது அல்வாவும் மல்லிகை பூவும் வாங்கிட்டு வாங்கனு சொல்லு” அவன் புரிஞ்சிப்பான்
திவ்யா : (வெக்க பட்டு) ச்சி போங்க
மஞ்சுளா : அடடா வெக்கத்த பாரு. சீக்கிரமே ஒரு பெண் குழந்தைய பெத்துக்கோ
திவ்யா : குழந்த ஓகே.. அது என்ன பெண் குழந்த..
மஞ்சுளா : அப்பதான என் பையனுக்கு கட்டி வைக்க முடியும்
திவ்யா : ஓஹோ அப்படி சொல்றேன்களா
மஞ்சுளா : ஆமா.. ஒகே திவ்யா கங்கிராஜூலெசன். அம்மா ஆகுறதுக்கு
திவ்யா : தேங்க்ஸ் கா என்று முகம் மலர சிரித்தாள்
மஞ்சுளா : அட.. அம்மான்னு சொன்னவுடனே வெட்கத்தப் பாரு. என் முன்னாடி வெட்கப்படாத போய் உன் புருஷன் முன்னாடி வெக்கப்படு. அவர் பண்ண வேண்டியதை எல்லாம் பண்ணுவாரு
திவ்யா : ஐயோ போங்க
மஞ்சுளா : ஓகே திவ்யா பாய். நான் சொன்னத மறந்துறாத.. அப்றோம் ஃபீல் பன்னாத
திவ்யா : கண்டிப்பா நான் குழந்த பெத்துக்குறேன்
மஞ்சுளா : அப்றோம் குழந்தைய தள்ளிப்போடுறதற்காக டெப்லட் எடுத்துக்குவியா
திவ்யா : ஆமாங்க என்று தலையை குனிந்து கொண்டு சொன்னாள்
மஞ்சுளா : பஸ்ட்.. அத தூக்கி தூர போடு.நானும் அத தான் செஞ்சேன்..நா டாக்டர்கிட்ட குழந்த இல்லனு செக்கப் போகும் போது அவரு நீங்க எடுத்த டெப்லட் ஓட இம்பக்ட் தான் உங்க வயித்துல “கரு”வ தங்க விட மாட்டேங்குதுனு சொல்லிட்டாரு..அப்போ தான் எனக்கு புரிஞ்சிது நா எவ்ளோ பெரிய முட்டாள் தனம் பன்னிருக்கென்னு.
திவ்யா : ஐயோ…
மஞ்சுளா : பயப்படாத.. இனிமேல் ஒரு டெப்லட் கூட எடுத்துக்காத.. எல்லாம் கேமிகல். தூக்கி போட்டுடு.. இல்லனா நம்ம வாழ்க்கையே போய்டும்..
திவ்யா : சரிங்க தூக்கி போட்டுறேன்.
மஞ்சுளா : இதுக்கு அப்பறம் உன்னோட ஒரே எய்ம் குழந்த பெத்துக்கறாதான் இருக்கனும்… சரியா
திவ்யா : சரிங்க… இவ்ளோ நாள் நான் இந்த விஷயத்துல விளையாட்டா இருந்துட்டேன்.. இனிமேல் அந்த தப்ப நான் பன்ன மாட்டேன்
மஞ்சுளா : அப்போ சீக்கிரமே குட் நியூஸ் சொல்லுவேங்குற
திவ்யா : கண்டிப்பா.. என்னி மூனே மாசத்துல சொல்றேன் பாருங்க
மஞ்சுளா : வேரி குட்… நீ சொல்லிட்டா உன்ன விட நான் தான் சந்தோஷ படுவேன்
திவ்யா : ம்…
மஞ்சுளா : ஒகே பாய் திவ்யா நாங்க கிளம்புறோம்
திவ்யா : சரிங்க
தன் மகனை கை பிடித்து கூட்டிச்சென்றாள் மஞ்சுளா. அப்போது கவின் பின்னே திரும்பிப் பார்த்து “பாய் ஆண்டி” என்று சொல்லிவிட்டு சென்றான்.
திவ்யாவும் “பாய்” காட்டினாள்.
மஞ்சுளா சென்றவுடன் திவ்யாவும் அங்கே கிஷோர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றாள்…
தொடரும்.