மழையில் தொடங்கிய உறவு

மழையில் தொடங்கிய உறவு
வணக்கம் நண்பா்களே!
என் கதைக்கு நீங்க குடுத்தா அதர்வுக்கு நன்றி.
என் பெயர் சரண்.
நான் பெரிய நகரத்தில் ஐடி வேலை பன்ரா.
இப்போ நான் சொல்ற கதை என் வாழ்க்கை ல நடந்த உண்மை சம்பவம்.
கதை குள்ள போறதுக்கு முன்னாடி.
என் குடா இலவச நேரம் லா எப்போ வெனலும் பேசலாம் இன்தா மெயில் ஐடி லா
callmecharan658@gmail. com.
இப்போ கதை குல்லா போலமா.

பெங்களூரில் இரவு நேரம் என்றாலே traffic, மழை, bus-க்காக காத்திருக்கும் மக்கள் என்று எப்போதும் ஒரு தனி பரபரப்பு இருக்கும்.

அந்த நகரத்தின் ஒரு அமைதியான பகுதியில் இருந்த bus stop-க்கு தினமும் இரவு சரியாக 9 மணிக்கு Charan வந்து நிற்பான்.

Charan-க்கு 25 வயது. வேலை முடிந்து வீட்டுக்குச் செல்வதற்காக தினமும் அதே பேருந்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பது அவனுடைய வழக்கம்.

ஒரு நாள் அவன் bus stop-ல் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, அவனுக்கு அருகில் ஒரு பெண் வந்து நின்றாள்.

அவளுடைய பெயர் Rusika.

அவளுக்கு 35 வயதுக்கு மேல். எளிமையான, அழகான தோற்றம். பெங்களூரின் வாழ்க்கைக்கு பழகிய ஒரு confident personality இருந்தாலும், அவளுடைய முகத்தில் எப்போதும் ஒரு சிறிய சோகத்தின் நிழல் இருந்தது.

முதல் நாள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தார்கள்.

ஆனால் பேசவில்லை.

அடுத்த நாளும் இருவரும் அதே இடத்தில் சந்தித்தார்கள்.

மூன்றாவது நாளும்.

ஒரு வாரம்.

இரண்டு வாரங்கள்.

அப்படியே இரண்டு மாதங்கள்.

அவர்களுக்குள் ஒரு வார்த்தை கூட பேசப்படவில்லை என்றாலும், ஒரு பழக்கம் உருவாகிவிட்டது.

Charan bus stop-க்கு வந்ததும் முதலில் Rusika இருக்கிறாரா என்று பார்ப்பான்.

Rusika-வும் அவனைப் பார்த்ததும் சிறியதாக சிரிப்பாள்.

அந்த சிரிப்பே அவர்களுடைய முதல் உரையாடல் போல இருந்தது.

முதல் வார்த்தை

ஒரு மழையான இரவு.

Rusika தனது phone-ஐ பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். Battery மிகவும் குறைவாக இருந்தது.

சில நிமிடங்களில் phone switch off ஆகிவிட்டது.

அவள் கொஞ்சம் தயக்கத்துடன் Charan-ஐ பார்த்தாள்.

“Excuse me…”

Charan திரும்பிப் பார்த்தான்.

“உங்க mobile கொஞ்சம் தர முடியுமா? எனக்கு ஒரு important call பண்ணணும்.”

Charan உடனே phone-ஐ கொடுத்தான்.

“Sure.”

Call முடிந்ததும் அவள் phone-ஐ திருப்பிக் கொடுத்தாள்.

“Thank you.”

“No problem.”

சில நொடிகள் அமைதி.

பிறகு Rusika சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

“நீங்க தினமும் இதே bus-க்குத்தானே wait பண்றீங்க?”

“ஆமாம். நீங்களும்.”

“ஆமாம்.”

இருவரும் சிரித்தார்கள்.

அதுதான் அவர்களுடைய முதல் உரையாடல்.

பேருந்து வந்ததும் இருவரும் ஏறினார்கள்.

அந்த நாள் முதல் bus stop அவர்களுக்குள் ஒரு புதிய அர்த்தத்தைப் பெற்றது.

நட்பு

அடுத்த நாள் Rusika வந்ததும்,

“Hi Charan,” என்றாள்.

Charan சிரித்தான்.

“என் பெயர் ஞாபகம் இருக்கா?”

“இரண்டு மாதமா தினமும் உங்களைப் பார்க்கிறேன். பெயரை மட்டும் மறந்துடுவேனா?”

அதிலிருந்து பேச்சு தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்தது.

வேலை எப்படி இருந்தது?

Lunch சாப்பிட்டீங்களா?

இன்று traffic எப்படி இருந்தது?

Weekend-ல் என்ன செய்வீர்கள்?

சின்ன சின்ன கேள்விகள்.

சின்ன சின்ன பதில்கள்.

ஆனால் அந்த சின்ன உரையாடல்களே அவர்களுடைய நாளில் முக்கியமான நேரமாக மாறின.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு WhatsApp-லும் பேசத் தொடங்கினார்கள்.

முதலில் சாதாரண messages.

“Reached?”

“ஆம்.”

“Dinner?”

“இன்னும் இல்லை.”

பின்னர் நீண்ட conversations.

சில நேரங்களில் இரவு 11 மணிக்கு ஆரம்பித்த chat, 1 மணி வரை நீடிக்கும்.

Charan-க்கு Rusika-வுடன் பேசும்போது நேரம் போவது தெரியவில்லை.

Rusika-க்கும் அதே உணர்வு.

Rusika-வின் கடந்த வாழ்க்கை

ஒரு நாள் Charan அவளிடம் குடும்பத்தைப் பற்றி கேட்டான்.

Rusika சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.

“எனக்கு ஒரு பையன் இருக்கான்.”

“எத்தனை வயது?”

“Seventh standard படிக்கிறான்.”

“அவன் உங்களோட இருக்கானா?”

Rusika மெதுவாக தலையசைத்தாள்.

“இல்லை. இப்போ என் தம்பி வீட்டில் இருக்கான்.”

Charan மேலும் கேட்காமல் இருந்தான்.

ஆனால் Rusika தானாகவே பேசத் தொடங்கினாள்.

“எனக்கு divorce ஆகிடுச்சு.”

Charan-ன் முகம் சீரியஸானது.

“Sorry. நான் அந்த மாதிரி கேட்கக்கூடாதுன்னு…”

“பரவாயில்லை,” என்று Rusika சொன்னாள்.

“சில நேரங்களில் நம்ம மனசுல இருக்கிற விஷயங்களை யாரிடமாவது சொல்லணும் போல இருக்கும்.”

அந்த நாளில் இருந்து Charan அவளை இன்னும் வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.

அவளுடைய அழகைத் தாண்டி அவளுடைய வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றான்.

அவள் தனியாக சந்தித்த பிரச்சினைகள்.

அவளுடைய மகனைப் பற்றிய கவலை.

Divorce-க்குப் பிறகு ஏற்பட்ட தனிமை.

அவள் எல்லாவற்றையும் வெளியில் காட்டாமல் தைரியமாக இருந்தாள்.

Charan அவளிடம் எந்த தீர்ப்பும் சொல்லவில்லை.

அவள் பேசும்போது கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான்.

அதுதான் Rusika-க்கு அவனிடம் நம்பிக்கை வர காரணமாக இருந்தது.

சொல்லப்படாத உணர்வு

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு அவர்கள் strangers.

இப்போது ஒருவருடைய message வரவில்லை என்றால் மற்றொருவர் phone-ஐ அடிக்கடி பார்ப்பார்கள்.

Bus stop-ல் ஒருவர் வரவில்லை என்றால் இன்னொருவருக்கு ஏதோ missing போல இருக்கும்.

ஒரு நாள் Rusika வரவில்லை.

Charan முழு இரவும் அவளைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

அடுத்த நாள் அவள் வந்ததும்,

“நேத்து ஏன் வரல?” என்று அவன் கேட்டான்.

“உடம்பு கொஞ்சம் சரியில்லை.”

“இப்போ எப்படி?”

“இப்போ okay.”

Charan-ன் முகத்தில் தெரிந்த கவலையைப் பார்த்த Rusika சிரித்தாள்.

“எனக்காக இவ்வளவு worry பண்றீங்களா?”

Charan சற்று தயங்கினான்.

“நீங்க என் friend இல்லையா?”

அவள் அவனைப் பார்த்தாள்.

“Friend மட்டும் தானா?”

அந்த கேள்விக்கு Charan உடனடியாக பதில் சொல்லவில்லை.

அவர்களுக்குள் இருந்த உணர்வு அன்றுதான் முதன்முறையாக வார்த்தைகளுக்கு அருகில் வந்தது.

மழை இரவு

ஒரு வெள்ளிக்கிழமை.

இரவு 9:30.

அவர்கள் வழக்கம்போல் bus stop-ல் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

திடீரென்று மழை பெய்ய ஆரம்பித்தது.

முதலில் மெதுவாக.

பிறகு கனமாக.

Bus வரவில்லை.

மக்கள் அனைவரும் shelter-க்குள் நெருங்கி நின்றார்கள்.

Rusika தனது phone-ஐ பார்த்தாள்.

“இன்று bus ரொம்ப late ஆகும் போல.”

Charan சிரித்தான்.

“பெங்களூர் rain-க்கு இதெல்லாம் normal.”

மழை இன்னும் அதிகமாகியது.

சில நேரம் கழித்து Rusika சொன்னாள்:

“என் வீடு இங்கிருந்து அருகில்தான். மழை குறையும் வரை அங்கே இருக்கலாம்.”

Charan தயங்கினான்.

“உங்க வீட்டில் யாராவது இருக்காங்களா?”

“இல்லை. என் brother family trip போயிருக்காங்க. இப்போ நான் மட்டும் தான்.”

Charan சில நொடிகள் யோசித்தான்.

“சரி.”

இருவரும் மழையில் நடந்து Rusika வீட்டுக்குச் சென்றார்கள்.
நானும் அவுங்க கூட முதல் முறையாக அபார்ட்மெண்ட்க்கு சென்றேன். அவளோட வீடு 8வது மாடி என்பதால் லிப்ட் வழியாக சென்றோம்.

அந்த வீட்டின் அமைதி

வீட்டுக்குள் சென்றதும் Rusika ஒரு towel கொடுத்தாள்.

“முதலில் தலையைத் துடைங்க. முழுக்க நனைஞ்சுட்டீங்க.”

“Thanks.”

நான் அப்படியே பால்கனியில் சென்று நின்றேன். அங்கு அவளோட பிங்க் கலர் ஜட்டி மற்றும் ப்ரா காய்ந்து கொண்டு இருந்தது.

Rusika ரூம் உள்ளே பிரெஷ் ஆகி விட்டு காபி எடுத்தது வருவதாக கூறினாள். அவளோட உள்ளாடைகளை பார்த்ததும் என்னோட சிந்தனை வேற மாதிரி போனது.

பிறகு இருவரும் living room-ல் அமர்ந்தார்கள்.

Rusika kitchen-க்குச் சென்று இரண்டு கப் தேநீர் கொண்டு வந்தாள்.

“Tea குடிங்க.”

Charan cup-ஐ வாங்கிக்கொண்டான்.

வெளியே மழையின் சத்தம்.

உள்ளே அமைதி.

அந்த அமைதியில் இருவருக்கும் சொல்ல வேண்டிய பல விஷயங்கள் இருந்தன.

Charan மெதுவாகக் கேட்டான்:

“Rusika… ஒரு விஷயம் கேட்கலாமா?”

“கேளுங்க.”

“நம்ம இருவருக்கும் நடுவில் இப்போ friendship-ஐ விட வேற ஏதாவது இருக்கா?”

Rusika அவனை நேராகப் பார்த்தாள்.

சில விநாடிகள் எதுவும் பேசவில்லை.

பிறகு மெதுவாக,

“எனக்கும் அந்த feeling இருக்கு,” என்றாள்.

Charan-க்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை.

“ஆனா…” என்று Rusika தொடர்ந்தாள்.

“நம்ம வயசு difference இருக்கு. எனக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கான். என் past இருக்கு. இதெல்லாம் உங்களுக்கு later problem ஆகலாம்.”

Charan அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.

“நான் உங்க past-ஐ மாற்ற முடியாது. ஆனா உங்களைப் பற்றி நான் என்ன நினைக்கிறேன்னு மட்டும் சொல்ல முடியும்.”

Rusika அவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

“நீங்க நல்ல மனசுள்ளவங்க. உங்ககிட்ட பேசும்போது எனக்கு நான் தனியா இல்லன்னு feel ஆகுது.”

அவளுடைய கண்களில் நீர் வந்தது.

Charan மெதுவாக,

“நானும் அதே மாதிரி feel பண்றேன்,” என்றான்.

அந்த இரவு இருவரும் தங்கள் மனதில் இருந்த உணர்வுகளை வெளிப்படையாகப் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.

அவர்களுடைய நெருக்கம் மேலும் அதிகமானது.

அன்று இரவு அவுங்க வீட்டில் யாரும் இருக்க மாட்டாங்க.ஆகையால் அவளுக்கு நானே சமைத்து கொடுத்தேன்.

இருவரும் ஜாலியாக பேசி கொண்டு டிவி பார்த்தோம். இரவு 9 மணி ஆகி விட்டது. அப்பொழுது, “மேடம் நா கிளம்பறேன்” என்றேன்.

அவள் ஒன்னுமே சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தால், நான் எழுந்து புறப்பட்டேன். அப்பொழுது என் பனியனை பிடிச்சி இழுத்தாள்.

நான் நிலைதடுமாறி அப்படியே Rusika மீது சாய்ந்தேன். அவள் கீழே இருக்க நான் அவள் மேலே படுத்த மாதிரி விழுந்தேன். அவளோட இரண்டு முலைகளும் அப்படியே என் நெஞ்சின் மீது அழுந்தி கொண்டு இருந்தது.

இருவரும் கண்களால் பேசி கொண்டோம். டக்குனு கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல் ஒரே நேரத்தில் இருவரும் உதட்டின் மேல் உதட்டை வச்சி லிப் லாக் கிஸ் அடித்து கொண்டோம்.

நாக்கை உதட்டின் உள்ளே விட்டு நக்கி நக்கி முத்த மழை பொழிந்து கொண்டோம். அவளை தூக்கி கொண்டு பெட் ரூம் சென்றேன்.

இருவரும் ஆடையை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மாற்றி மாற்றி கழட்டி விட்டு கொண்டோம். அவளோட நெற்றி முதல் பதம் வரை தொடர்ச்சியாக முத்த மழை பொழிந்தேன்.

அவளோட முலை காம்புகள் தூக்கி கொண்டது. ஒரு காம்பை கையால் பிடிச்சி துருக்கி கொண்டு இனொரு முலையை சப்பினேன்.

பிறகு அப்படியே கீழே சென்று கால்களை விரிச்சி புண்டையில் விரலை விட்டு ஆட்டினேன். கடைசியாக அப்படியே புண்டை ஓட்டையில் நாக்கை வைத்து நக்கினேன்.

அவள் என் தலையை அழுத்தி பிடித்து கொண்டாள். அவள் கூதியில் தேன் வடியும் வரை தொடர்ச்சியாக நக்கி எடுத்தேன்.

பிறகு மெதுவாக என்னோட சாமானை எடுத்து புண்டை மேல் தட்டினேன். அவள் வெட்கத்திடல் முகத்தை முடி கொண்டால், இப்போ மெதுவாக கூதி ஓட்டையில் வச்சி அழுத்தினேன்.

மெதுவாக அது புதைந்து கொண்டு உள்ளே சென்றது. கால்களை தூக்கி பிடித்து கொண்டு இரண்டு கையாளும் முலைகளை காய் அடித்து கொண்டு ஓக்க ஆரம்பித்தேன்.

“ஆஹா ஆஹா ஆஹா சூப்பர் டா செல்லம் இன்னும் வேகமாக பண்ணு டா ஆஹா ஆஹா ஓ யா ஆஹா ஆஹா ” என்று கத்தினாள்.

பிறகு அவள் என்னை கீழே தள்ளி விட்டு தூக்கி கொண்டு இருந்த பூல் மேலேறி அமர்ந்து கொண்டு அடித்தாள். நான் நிலைகுலைந்து போனேன்.

அந்த நிலையில் சுமார் 40 நிமிடம் அடித்தோம். கடைசியாக எனக்கு கஞ்சி வரும்போது அவளை கீழே தள்ளி விட்டு பூளை குலுக்கி உடம்பு முழுக்க அடித்து தெளித்தேன்.

அவள் அப்படியே என்னை கட்டிப்பிடித்து புரண்டாள். அதன்பின் அன்று இரவு முழுக்க சுமார் 5 முறை ஓல் ஒத்து கொண்டோம்.

மறுநாள் காலை பாத்ரூமில் குளித்து கொண்டு மேட்டர் அடித்தோம். இது மாதிரி எல்லாம் நடக்கும் என்று கனவில் கூட நினைத்து பார்க்கவில்லை ஆனால் நடந்து விட்டது.
மேலும் நாங்க செய்த காம லீலைகள் பற்றி தெரிந்து கொள்வதற்கு கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க. அடுத்த கதையில் பதிவு செய்கிறேன்.
அதுமட்டும் இல்லாம உங்களுக்கு என் கூட பேச விரும்பினா மரக்கம மெயில் பன்னுக்க callmecharan658@gmail.com
சரி வரட்டா மாமே டூர்.
நன்றி!