என் பெயர் சரண். நான் ஒரு கணினி பழுது பார்க்கும் பொறியாளர். ஒரு சமயம் என் நண்பரிடம் இருந்து போன் வந்தது. (எந்த ஊர் என்று குறிப்பிட விரும்பவில்லை). என் நண்பனுடன் பணிபுரிம் தோழி நந்திதா வீட்டில் கணினி பழுது ஆகயுள்ளது என்று. அக் கணினியை வேறு ஒரு பொறியாளர் பலமுறை பழுது பார்த்து பணம் பெற்றுள்ளார். அவர் சென்ற ஒரு சில தினங்களில் மீண்டும் பழுது அடைந்து விடும். இச் செய்தியை என் நண்பன் என்னிடம்
இரவில் பயணம் கிளம்பியிருக்கக் கூடாது என்று தோன்றியது. விற்பனைப் பிரதிநிதியாகயிருப்பதில் இந்த சிரமங்கள் உண்டு. நான் நேரம் காலம் பார்க்க மாட்டேன். இன்று கூட ஒரு விற்பனைக்காக போய்விட்டு திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறேன். பேரம் நன்றாக முடிந்தது. நல்ல கமிஷன் கிடைக்கும் நல்ல குஷியான மூடில் பாடிக் கொண்டே மோட்டார் சைக்கிள் ஓட்டி வந்தேன். நல்ல நடுநிசி நேரம். சரியான காட்டுப் பாதை.அமாவாசை. கும்மிருட்டு. ரோட்டில் என் பைக் மாத்திரம்தான் வெளிச்சத்தைக் கக்கிக் கொண்டிருந்தது. தீடீரென வண்டி நின்று
என் பேரு அறிவுமணி. சுப்புணின்னு வீட்டுல கூப்பிடுவாங்க, வயசு 36. ஒன்னு மொதல்ல சொல்லிக்கிறேன். நான் கதை எழுதறது இது தான் முதல் முறை. நான் அஞ்சரை அடி உயரம். நல்ல உடல்வாகு. கல்யாணம் ஆகி மூணு வருஷம் ஆச்சு. இன்னும் கொழந்த பெத்துக்க முயற்சி எதுவும் பண்ணல. ஒவ்வொரு மாசமுமும், பல லட்சங்களுக்கு பிசினஸ் லாபம் வரும் அளவுக்கு பெரிய தொழில் அதிபர்னு பேரு வாங்கி இருக்கேன், இந்த சின்ன வயசுல. போன மார்ச் மாசம்
என் நண்பன் தன் தங்கையை மணம் முடித்து வைத்தான் மாப்பிள்ளை விட்டில் கேட்ட எல்லா சீதனமும் கொடுத்து திருமணம் நடத்திவைத்தான். ஆரம்பத்தில் ரொம்ப்ப மகிழ்ச்சி… அவன் தங்கை நல்ல விதமாக இருக்கிறாள் என்று பிறகுதான் எனக்கு தெரிந்தது மாப்பிள்ளைக்கு பிள்ளை பெரும் பாக்கியம் இல்லாதவன் என்று…நான் ஐயோ கடவுளே என்ன கொடுமை இது என ரொம்ப்ப கவலை அடைந்தேன்.. பிறகு அவன்னோட தங்கை முகம் காண எனக்கு மிகவும் பரிதாபமானது.. ஏற்கனவே என் நண்பனின் உடல் நிலை
மனோஜ் வீட்டில்தான் இருந்தான் ஆனால் எங்கோ புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான். என்னைப் பார்த்ததும் … ”ஹாய்ட”என்றான் ! நானும் சிரித்தேன் ”எங்காவது போறியா என்ன? ” ”யா”உள்ள றையை எட்டிப்பார்த்தவன் சன்னக்குரலில் ”புதுசா ஒரு கிளி படிஞ்சிருக்கு…அதோட வெளில போறேன்! டேட்டிங் !”எனச் சிரித்தான். ”யார்ரா அது ?” நான் வியக்க…
வாசலில் நின்றிருநத சந்தியா … புண்ணகைத்தாள் . ” எங்க கெளம்பிட்டாப்ல இருக்கு ? ” ” ம்… ம் … ! காத்து வாங்க!”என்றான் நந்தா ! ” பாத்து வேற எதையும் வாங்கிடாதிங்க! ” ‘க்ளுக் ‘கென ச் சிரித்தாள் ! தெருவில் நடந்தவன் நின்றான் . அவள் முகத்தில் வியர்வை வடிந்து கொகண்டிருந்தது ! ” என்னது வேண்டுதலா ” ” எதுக்கு ?”
ஏய்.. சாப்பிட போகலாம் எழுந்திரிடி…! என்ற கீர்த்தனாவின் குரலை கேட்டு மூழ்கியிருந்த வேலையிலிருந்து விடுபட்டு நிமிர்ந்தேன். அவள் சாப்பாட்டு கேரியருடன் நிற்பதை பார்த்து மணி ஒன்றாகிவிட்டதா….? என்றபடி திறந்திருந்த கோப்புகளை ஒவ்வொன்றாக கணினியில் மூட, ”வேலைக்குள் நுழைந்துவிட்டால் உனக்குதான் உலகமே மறந்துவிடுமே..! என்றவாறு என் நாற்காலிக்கு பின்னால் உள்ள கப்போர்டை திறந்து என் கேரியரையும் எடுக்க பின் இருவரும் லன்ச் ரூமை நோக்கி நடந்தோம். முன்னால் நடந்த அவளின் உடல் அசைவை பார்த்ததும் மனம் தானாக ரசிக்க