என் பேரு அறிவுமணி. சுப்புணின்னு வீட்டுல கூப்பிடுவாங்க, வயசு 36. ஒன்னு மொதல்ல சொல்லிக்கிறேன். நான் கதை எழுதறது இது தான் முதல் முறை. நான் அஞ்சரை அடி உயரம். நல்ல உடல்வாகு. கல்யாணம் ஆகி மூணு வருஷம் ஆச்சு. இன்னும் கொழந்த பெத்துக்க முயற்சி எதுவும் பண்ணல. ஒவ்வொரு மாசமுமும், பல லட்சங்களுக்கு பிசினஸ் லாபம் வரும் அளவுக்கு பெரிய தொழில் அதிபர்னு பேரு வாங்கி இருக்கேன், இந்த சின்ன வயசுல. போன மார்ச் மாசம்
என் நண்பன் தன் தங்கையை மணம் முடித்து வைத்தான் மாப்பிள்ளை விட்டில் கேட்ட எல்லா சீதனமும் கொடுத்து திருமணம் நடத்திவைத்தான். ஆரம்பத்தில் ரொம்ப்ப மகிழ்ச்சி… அவன் தங்கை நல்ல விதமாக இருக்கிறாள் என்று பிறகுதான் எனக்கு தெரிந்தது மாப்பிள்ளைக்கு பிள்ளை பெரும் பாக்கியம் இல்லாதவன் என்று…நான் ஐயோ கடவுளே என்ன கொடுமை இது என ரொம்ப்ப கவலை அடைந்தேன்.. பிறகு அவன்னோட தங்கை முகம் காண எனக்கு மிகவும் பரிதாபமானது.. ஏற்கனவே என் நண்பனின் உடல் நிலை
வாசலில் நின்றிருநத சந்தியா … புண்ணகைத்தாள் . ” எங்க கெளம்பிட்டாப்ல இருக்கு ? ” ” ம்… ம் … ! காத்து வாங்க!”என்றான் நந்தா ! ” பாத்து வேற எதையும் வாங்கிடாதிங்க! ” ‘க்ளுக் ‘கென ச் சிரித்தாள் ! தெருவில் நடந்தவன் நின்றான் . அவள் முகத்தில் வியர்வை வடிந்து கொகண்டிருந்தது ! ” என்னது வேண்டுதலா ” ” எதுக்கு ?”
நான் வேலையில் சேர்ந்த புதிது. சென்னையில் இருந்து கொச்சி செல்லும் அந்த ரயிலில் முதல் வகுப்பில் எனக்கு புக் செய்திருந்தார்கள். என் கூட பயணித்த மற்ற மூவரும் பெண்கள். ஒருவர் 70 வயது மூதாட்டி, கண் பார்வை இல்லை என புரிந்து கொண்டேன். ஒரு அழகான 30 வயது பெண் , கூட ஒரு சிறு பெண். 15, 16 வயது இருக்கும். பாவாடை சட்டை அணிந்து இருந்தாள் அந்த சின்னப் பொண்ணு. சட்டையை குத்தி நின்ற
பியூன் வந்து கூறியபோது எனக்கு எரிச்சலாக வந்தது. அந்த பிரைவேட் கம்பெனி வாசல் முன்பாக கடந்த அரை மணி நேரமாக காத்திருந்தோம். நான் எனது காரின் கதவை திறந்து வைத்துக்கொண்டு சிகரெட் பற்றவைக்க, எனக்கு அருகில் இருந்த காரில், தினேஷ், அவன் மனைவி ஷர்மிளா, சுராஜ் அவன் மனைவி சௌம்யா நால்வரும் இந்தியாவின் காற்று மாசுபாட்டை பற்றி தீவிரமாக விவாதம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள். என் அக்கா திருமணமாகி அமெரிக்காவில் இருக்கிறாள். இவர்கள் என் அக்காவின் நண்பர்கள்.
மலேசியா தெருக்களில் ஜாகிங் செல்வதென்றாலே எனக்கு பரம சந்தோசம்தான். அமைதியாக இருக்கும். நல்ல சுத்தமான காற்று. நான் தினமும் 40 நிமிடம் ஜாகிங் செல்வேன். உடம்பு நன்றாக வேர்த்து கொட்டிவிடும். அப்போதுதான் எனக்கு சந்தோசமாக இருக்கும். என்னவோ அன்று கிளம்புமுன்னே கை அடித்து விட்டதால் ஒரு சிறிய அசதி. இருந்தாலும் எப்போதும்போல் செல்ல முயற்சித்தேன். சிறிது தூரம் சென்றிருப்பேன். ஒரு கார் நின்றுகொண்டிருந்தது. தெருவில் யாரும் இல்லை. நான் மட்டும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறேன். யாரோ ஒரு ஆள் கார்கிட்டே
எனக்கு 12 வயது இருக்கும் பள்ளியில் படித்துகொண்டு இருந்தேன். பாத்ரூம் போக வேண்டும் போல் இருந்தது நான் மிஸ்ஸிடம் கேட்டேன். சனியன் இப்பதான் வந்து தொலையும் உனக்கு போய் தொலை என்றார்கள். நான் வேகமாக பாத்ரூம் நோக்கி நடந்தேன். அருகில் சென்றதும் யாரோ முனகுவது போல் சத்தம் கேட்டது. மெதுவாக பாத்ரூம் அருகில் சென்று உள்ளே எட்டி பார்த்தேன் பாத்ரூம் மறு முலையில் கணக்கு சாரும் இங்கிலீஷ் மிஸ்சும் கட்டி பிடித்துகொண்டு இருந்தார்கள். அவர்கள் கொஞ்சம் பயந்தது