என் பேர் சரண்யா. என் அப்பா பேர் மோகன். அப்போ நான் யார் என்று தெரிகிறதா?. ஆம் அந்த படத்தில் படித்தவள்தான். நான் நடிகையான கதை இது. நான் நடிகை ஆக என்ன கொடுத்தேன், எப்படி கொடுத்தேன் என்பதை சின்ன சின்ன சம்பவங்கள் மூலமாக சொல்லப் போகிறேன். நீங்கள் கொடுக்கும் வரவேற்பை பொருத்து நான் ஒவ்வொரு படத்திற்கும் யார் யாரிடம் எப்படி எப்படி படுத்தேன் என்று விலா வாரியாக எழுத ஆசை. இயல்பிலேயே எனக்கு கொஞ்சம் காமம்
என் பெயர் கவிதா. என் வயது 30. நான் பார்ப்பதற்க்கு நடிகை அர்ச்சனா மாதிரி இருப்பேன். எனக்கு இன்னமும் திருமனம் ஆகவில்லை. ஏக்கங்களோடு வாழ்ந்துகொண்டிருந்த எனக்கு அன்று ஒருநாள் என்னையும் அறியாமல் அந்த தப்பு நடந்தது. அவன் பெயர் சங்கர். வயது 25 இருக்கும். நல்ல கட்டு மஸ்தான உடம்பு. மாநிறம். எங்கள் வீட்டு தோட்டத்துக்கு அடிக்கடி வேலைபார்க்க வருவான். அவன் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதெல்லாம் நான் போய் அவன் என்ன செய்கிறான் என்று பார்ப்பது
ஒட்டடைக்குச்சி உடம்புக்காரி ஊமத்தம் பூ ரவிக்கைக்காரி ஊஞ்சலாடும் கொங்கைக்காரி கொஞ்சிப்பேசும் கொண்டைக்காரி குஞ்சைத் தேடும் குறும்புக்காரி– -மதுபான விடுதியில் அமர்ந்து உற்சாகமாக பாடிக்கொண்டிருந்த பாலுவின் முதுகில் தட்டினேன்.
என் பெயர் பிரியா. வயது 27. .திருமணமாகி 5 வருடங்கள் ஆகி விட்டன. 3 வயதில் ஒரு குழந்தை. என் கணவர் சிறிதும் ரசனை இல்லாதவர். உடல் உறவு என்றால் ஒரு தடவல், தழுவல், முத்தமிடுதல், என்று படிப்படியாக முன்னேற மாட்டார்…. அவரே அவர் சுண்ணியைபிடித்து ஆட்டி, விரைப்பானதும், மேலே படுத்து, புடவை அல்லது நைட்டியை தூக்கி, அவசர அவசரமாக ஓத்து விட்டு படுத்து விடுவார். எல்லாம் 5 நிமிட வேளை தான்.என்னைப்பார்த்துவிட்டு ஜொள் விடாத ஆடவர்
நான் கண்ணன். இந்த தளத்திற்கு புதியவன் நான். வயது 47 திருமணமாகி இரண்டு ஆண் பிள்ளைகள் உண்டு. மூத்தவன் ரமேஷ். லண்டனில் அவன் மனைவியுடன் இருக்கிறான். இளையவன் டாக்டர் தூத்துக்குடியில் வேலை செய்கிறான். என் மனைவி காலமாகி 10 வருடம். நான் இளையவன் கார்த்திக்குடன் தூத்துக்குடியில்தான் இருக்கிறேன். எங்கள் இருவருக்கும் ஹோட்டல் சாப்பாடுதான். ஹோட்டல் சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு நாக்கு வெறுத்துவிட்டது. ஆனாலும் வீட்டில் சும்மாதான் இருந்தாலும் சிறு வயது முதல் செய்து வந்த உடற்பயிற்சியை இன்னும்
கேட்டான். நான் சிரிச்சுகிட்டே கோவிலை விட்டு வெளியே நடக்க ஆரம்பிச்சேன். கோவில் வாசல கடக்கும்போது அர்ச்சகர் பூக்காரிகிட்டே “பொண்ணுன்னா வள்ளிய மாதிரி இருக்கணும். பாரு, தெனம் கோயிலுக்கு வர்றா, குனிஞ்ச தலை நிமிராம வீட்டுக்கு போரா”ன்னு சொல்றதை கேட்டு, சிரிச்சுகிட்டே தலை குனிஞ்சபடி நடந்து வீட்டுக்கு போனேன். என் முலை கனத்துக் கிடந்தது. என் புண்டையில ஒரு அரிப்பை அன்னிக்கு தான் உணர ஆரம்பிச்சேன். பாயிலே படுதுகிட்டிருக்கும்போது ராமசுப்புவின் முகமும் அவன் வாய் வேலையும் ஞாபகம் வந்துச்சி.
ஆம்பளைஸுக்கு எல்லாமே ஈசிதான். பட்டென்று தேங்காய் உடைப்பது போல போட்டு உடைத்து விட்டுப் போய் விடுவார்கள் – அக்கம்பக்கம், இங்கிதம், சூழ்நிலை, வெட்கம் இதெல்லாம் ரொம்பப் பார்ப்பதில்லை. ஆனால் பெண்கள் அப்படியில்லை. எதையுமே படாரென்று கேட்டு விடவோ, பேசவோ அவர்களுக்குப் பிடிக்காது. பெரும்பாலும் தாங்கள் மனதில் நினைப்பதை குறிப்பால் உணர்த்துவார்கள். உறவுக்குப் போகலாம் என்பதைக் கூட கணவரிடம் பளிச்சென கூறுவதை எந்தப் பெண்ணும் விரும்புவதில்லை, பெரும்பாலும் செய்வதில்லை. அதற்கும் சில பரிபாஷைகளை வைத்திருப்பார்கள்.
பெண்ணுங்க மூட்ல இருக்காங்களான்னு எப்படித் தெரிஞ்சுக்கலாம்? Read More »