அண்ணா சலையில் இருந்து என் பைக்கில் திரும்பும்போது என் செல் போன் அடித்தது. பைக்கை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு செல்லைப்பார்த்தால் என் நண்பன் வீட்டு நம்பர். ரகுவாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு “சரி. ” அப்புறமா பேசிக்கலாம் என்று செல்லை ஆப் செய்துவிட்டு பைக்கை மீண்டும் ஓட்ட ஆரம்பித்தேன். சிறிது தூரம் சென்றவுடனேயே மீண்டும் என் செல் அலறியது. ம்.ம்.ம் இந்த ரகுவிற்கு என்ன அவசரமோ.. செல்லை எடுத்து பேசிவிடவேண்டியதுதான் என்று பைக்கை
என் பெயர் ராகவன். இது ஒரு உண்மை கதை! வயது 19. மதுரையில் உள்ள ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில் படிக்கிறேன். அன்று அக்டோபர் 20, 2009. வழக்கமாக காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து பார்த்து ஒரு முறை கையடித்து விட்டு தான், கல்லூரிக்கு செல்வேன். அன்று நம் தளம் வேலை செய்யவில்லை. சற்று மூட் அவுட்டாகி, மறுபடி படுக்கைக்கு சென்று உறங்க முற்பட்டேன். தூக்கம் வரவில்லை. என் பெட்டுக்கு அருகே இருந்த ஜன்னலை சற்றே திறந்து பார்த்தேன். எதிர்
குஞ்சுபாண்டி ஒரு மாமி வீட்டில் வேலை பார்த்து வந்தான், அவனுக்கு 20 வயசு இருக்கும், சரியாக படிப்பு ஏறாததால் வீட்டு வேலைக்கு வந்துவிட்டான். குஞ்சு பாண்டிக்கு குஞ்சு புடலங்கா மாதிரி, நீளமாக, டிக்கோண்டிருக்கும், அது அவன் கட்டுப்பாடிலேயே இருக்காது, கையால் வெறும் லுங்கி மட்டும் அனிந்து இருப்பான், அவன் வெலை செய்யும் வீட்டின் மாமிக்கு மஞ்சு என்ற 25 வயது பெண் இருந்தாள், சரியான நாட்டுக்கட்டை, பார்க்க தள தள என இருப்பாள், தபாலில் படித்து பட்டம்
இரவு 8:45 மணி – ‘மாப்ளே இங்க கொஞ்சம் ஓடி வாங்களே”ன்னு என் அத்தை எதிர் அறையிலேருந்து கத்த நான் பதறியடிச்சி ஓடிப்போறேன் அந்த அறைக்கு. அத்தை கையில் பாதி மயங்கிய நிலையிலே பகவதி.. ‘என்ன ஆச்சு அத்தை?’ன்னு நான் பதட்டத்தோட கேக்குறேன். ‘தெரியலை மாப்ளே.. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அம்மா எனக்கு ஒரு மாதிரி கிறுகிறுன்ன வருதுன்னா.. அப்புறம் அப்படியே என் தோளிலே சாஞ்சிட்டா’ன்னு முடிக்க நான் ‘வாட்ச்மேன் வாட்ச்மேன்.. ‘ன்னு கத்த வாட்ச்மேன் வருகிறார்.
வசந்தா எங்கள் வீட்டின் அருகிலிருக்கும் ஆண்டியின் பெயர். குழந்தையில்லை. புருஷன் அரசாங்க பணியில். வயது 35 குள்ளமான உருவம் ஆனால் கும்மென்றிருக்கும் வடிவம். நல்ல பணம் படைத்தவர்கள். ஆனால் குழந்தையில்லாதது தான் குறை. அதை வெளிபடுத்திகொள்வதில்லை.அவர்கள் வீட்டில் இல்லாத பொருட்களேயில்லை. எல்லாம் நிறைந்திருக்கும். நான் மணி சமயற்கலை படிப்பு என் அப்பா தன் ஏழ்மை வரும்படியிலும் என்னை என் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப படிக்கவைக்கிறார். எனக்கு 19 வயது இரண்டாமாண்டு படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். விடுமுறையில் வந்திருந்தேன்.
என்னைப் பற்றி என் பெயர் ரஞ்சிதா வயது – 33.நான் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவள்.திருமண வாழ்க்கை 3 வருடம் மட்டுமே இருந்தது.என் கணவர் எலக்டிரிக்கல் கடையில் வேலை செய்தார்.கடையில் ஏற்ப்பட்ட விபத்தில் இறந்து விட்டார்.இரு Vஈட்டிலும் ஏற்றுக் கொள்ளாததால் நான் தனிமரமாக நின்றேன். கடை முதலாளி ரொம்ப நல்லவர் அவர் தன் வீட்டிலேயே எனக்கு வேலை போட்டுக் கொடுத்தார்.நானும் நல்ல படியாக வேலை செய்து வந்தேன்.அவருக்கு ஒரு பெண் ஒரு பையைன்.பெண்ணுக்கு திருமணம் முடிந்து குவைத்தில்
நான் எதுவும் புரியாமலே வெளியேறினேன். பெட்ரூமுக்கு போனேன். அண்ணன் கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டு எதையோ படித்துக் கொண்டு இருந்தான். “டேய் அஜித்..” “என்னடா?” அண்ணன் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்து கேட்டான்.