பொறுமையின் இலக்கணத்துக்கா கூட இந்த பழமொழியை கூறுவார்கள். உண்மையான அர்த்தம்எ ன்னவென்றால், பொறுமையாக இருப்போமாயின் பலன் உண்டு.கொங்கு நாட்டின் கோவையில் ஒரு நடுத்தரத்துக்கும் மேல் தரத்துக்கும் இடைப்பட்ட ஒரு குடும்பத்தில்பி றந்தவள் கிருபா சங்கரி. கிருபா என்று தான் அழைப்பார்கள். காலா காலத்தில் கல்யாணம் நடந்தது.
கல்யாணம் ஆனதின் அடையாளமாக கிருபா தன் கணவனுடன் ஒரு சின்ன வீட்டை சாய் பாபாகாலனியில் வாடகைக்கு எடுத்துகொண்டு தன் கணவன் குமரனுடன் காலை மாலை இரவு பகல்என்று வித்யாசம் பாராமல், கல்யாணத்தின் லட்சியம் கட்டிய கணவன் தினமும் தன் புண்டையை
அத்தை கதைகள்
மனைவியை விட மாமி அழகு
உண்மையாய்ச் சொன்னால் என் மனைவியை விட மாமியார்தான் அழகு. தம்புராவைப் போன்ற பின்புறமும் எடுப்பாய் நிற்கும் மார்பும் பார்க்கும் போதே கை வைக்கத் தோன்றும்.. ஸ்கூல் டீச்சர் என்பதால் எப்போதும் கொண்டை போட்டிருப்பாள். அவளின் பிளவுஸ் பின்பக்கம் இறுக்கமாய் இருப்பதைப் பார்த்தாலே முன்னால் முலை எப்படி டைட்டாக இருக்கிறதென்று தெரியும். சைடாகப் பார்த்தால் இரண்டும் விம்மித் தெரிக்கிற மாதிரி இருக்கும். தூண்கள் மாதிரி தொடை.. மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு.. அளவான உதடுகள்.. வட்டமான முகம்.. முதல் இரவில் என் மனைவிக்குப் பதில் மாமியாரை அனுப்ப மாட்டார்களா என்று உண்மையாய் நான் ஏங்கியதும் உண்டு.. அப்படி ஒரு கட்டான உடம்பு என் அத்தைக்கு.
வெளியே நல்ல மழை அத்தை!
என் பெயர் கண்ணன். வயது 22. நான் எனது மேற்படிப்புற்காக வெளியூரில் உள்ள என் துரத்து
மாமாவின் வீட்டில் தங்கி கல்லுரி சென்று வருகிறேன்.என் மாமா ஒரு வெளிநாட்டு
அலுவலகத்தில் உயர்பதவில் வேலை பார்த்து வருகிறார். அவருக்கோ வயது 43.அவரின் மனைவி என்
அத்தைக்கு வயது அதிகமில்லை 32 தான்.ஆனால் அவரின் இரண்டு மார்புகளும் மிகவும் பெரியதாக
இருக்கும். பார்பவர் திரும்பி பார்கும் படி மிகவும் அழகானவள்.அவர்களுக்கு பிள்ளைகள்
இல்லை. அதனால் என்னை பிள்ளையை போல் பார்த்து வருகிறார்
நாட்டுக்கட்டை மாமி..!
என் மனைவின் ஊர் ஒரு கிராமமும் இல்லாத நகரமும் இல்லாத ரெண்டான்கெட்ட ஊர்.
கோயமுத்தூரிலிருந்து டவுன் பஸ் பிடித்துப் போய் சேரும் போது ராத்திரி ஆகிவிட்டது.
நல்லவேளை நாங்கள் பயந்ததுபோல் மாமனாருக்கு அப்படி ஒன்றும் ஆபத்தில்லை.. மனுஷன்
மோடோர்பைக்கில் போகும்போது திடீரென்று குறுக்கே ஒரு மாடு பாய, பேலன்ஸ் தவறி அவர் கீழே
விழுந்து விட்டார்..ஹெல்மெட் போட்டிருந்ததால் தலையில் அடியில்லை..காலில் மட்டும் கொஞ்சம்
பலமான அடி..புத்தூர் கட்டுபோட்டு தொங்க விட்டிருந்தார்கள். மற்றபடி நன்றாகவே இருந்தார்.
“ஹலோ… ” ” ஹலோ … ஆண்ட்டியா
அண்ணா சலையில் இருந்து என் பைக்கில் திரும்பும்போது என் செல் போன் அடித்தது. பைக்கை
ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு செல்லைப்பார்த்தால் என் நண்பன் வீட்டு நம்பர். ரகுவாகத்தான் இருக்க
வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு
“சரி. ” அப்புறமா பேசிக்கலாம் என்று செல்லை ஆப் செய்துவிட்டு பைக்கை
மீண்டும் ஓட்ட ஆரம்பித்தேன். சிறிது தூரம் சென்றவுடனேயே மீண்டும் என் செல் அலறியது. ம்.ம்.ம்
இந்த ரகுவிற்கு என்ன அவசரமோ.. செல்லை எடுத்து பேசிவிடவேண்டியதுதான் என்று பைக்கை
இனிமே என்ன அப்பப்போ கவனிச்சுக்கோ
என் பெயர் ராகவன். இது ஒரு உண்மை கதை! வயது 19. மதுரையில் உள்ள ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில்
படிக்கிறேன். அன்று அக்டோபர் 20, 2009. வழக்கமாக காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து பார்த்து ஒரு முறை கையடித்து விட்டு தான், கல்லூரிக்கு செல்வேன். அன்று நம் தளம் வேலை செய்யவில்லை. சற்று மூட் அவுட்டாகி, மறுபடி படுக்கைக்கு சென்று உறங்க முற்பட்டேன். தூக்கம் வரவில்லை. என் பெட்டுக்கு அருகே இருந்த ஜன்னலை சற்றே திறந்து பார்த்தேன். எதிர் வீட்டுசரஸ்வதி ஆண்டி வாசலுக்கு தண்ணீர் தெளித்து கொண்டிருந்தாள். அவள் முந்தானை முழுசாக விலகி அவள் காய்களின் வனப்பை காட்டின.
25 வயது மாமி
குஞ்சுபாண்டி ஒரு மாமி வீட்டில் வேலை பார்த்து வந்தான், அவனுக்கு 20 வயசு இருக்கும்,
சரியாக படிப்பு ஏறாததால் வீட்டு வேலைக்கு வந்துவிட்டான். குஞ்சு பாண்டிக்கு குஞ்சு
புடலங்கா மாதிரி, நீளமாக, டிக்கோண்டிருக்கும், அது அவன் கட்டுப்பாடிலேயே இருக்காது,
கையால் வெறும் லுங்கி மட்டும் அனிந்து இருப்பான், அவன் வெலை செய்யும் வீட்டின் மாமிக்கு
மஞ்சு என்ற 25 வயது பெண் இருந்தாள், சரியான நாட்டுக்கட்டை, பார்க்க தள தள என இருப்பாள்,
தபாலில் படித்து பட்டம் பெற்றவள், திருமணத்திற்காக காத்து இருக்கிறாள்,
மாப்ளே இங்க கொஞ்சம் ஓடி வாங்களே!
இரவு 8:45 மணி – ‘மாப்ளே இங்க கொஞ்சம் ஓடி வாங்களே”ன்னு என் அத்தை எதிர் அறையிலேருந்து கத்த நான் பதறியடிச்சி ஓடிப்போறேன் அந்த அறைக்கு. அத்தை கையில் பாதி மயங்கிய நிலையிலே பகவதி.. ‘என்ன ஆச்சு அத்தை?’ன்னு நான் பதட்டத்தோட கேக்குறேன். ‘தெரியலை மாப்ளே.. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அம்மா எனக்கு ஒரு மாதிரி கிறுகிறுன்ன வருதுன்னா.. அப்புறம் அப்படியே என் தோளிலே சாஞ்சிட்டா’ன்னு முடிக்க நான் ‘வாட்ச்மேன் வாட்ச்மேன்.. ‘ன்னு கத்த வாட்ச்மேன் வருகிறார். … Read more
ஆண்டிக்கு ஹல்ப் பண்னு
வசந்தா எங்கள் வீட்டின் அருகிலிருக்கும் ஆண்டியின் பெயர். குழந்தையில்லை. புருஷன் அரசாங்க பணியில். வயது 35 குள்ளமான உருவம் ஆனால் கும்மென்றிருக்கும் வடிவம். நல்ல பணம் படைத்தவர்கள். ஆனால் குழந்தையில்லாதது தான் குறை. அதை வெளிபடுத்திகொள்வதில்லை.அவர்கள் வீட்டில் இல்லாத பொருட்களேயில்லை. எல்லாம் நிறைந்திருக்கும். நான் மணி சமயற்கலை படிப்பு என் அப்பா தன் ஏழ்மை வரும்படியிலும் என்னை என் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப படிக்கவைக்கிறார். எனக்கு 19 வயது இரண்டாமாண்டு படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். விடுமுறையில் வந்திருந்தேன்.
அவனின் கசகல் கடித்தல் பிழிதல்
என்னைப் பற்றி என் பெயர் ரஞ்சிதா வயது – 33.நான் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவள்.திருமண வாழ்க்கை 3 வருடம் மட்டுமே இருந்தது.என் கணவர் எலக்டிரிக்கல் கடையில் வேலை செய்தார்.கடையில் ஏற்ப்பட்ட விபத்தில் இறந்து விட்டார்.இரு Vஈட்டிலும் ஏற்றுக் கொள்ளாததால் நான் தனிமரமாக நின்றேன். கடை முதலாளி ரொம்ப நல்லவர் அவர் தன் வீட்டிலேயே எனக்கு வேலை போட்டுக் கொடுத்தார்.நானும் நல்ல படியாக வேலை செய்து வந்தேன்.அவருக்கு ஒரு பெண் ஒரு பையைன்.பெண்ணுக்கு திருமணம் முடிந்து குவைத்தில் வாழ்க்கை அமைந்தது.பையைன் ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் வேலை செய்து வருகிறான்.