Author name: Tamil Raja

சென்னை அடையார் கஸ்தூரிபா நகரில் ஒரு மேட்டு குடியில் இருப்பவள் வசந்தப்ரியா. சகல வசதிகளும் இருக்கு அவளுக்கு. மூட்டு வலியால் அவதிபடுபவள். மாதா மாதம் ரெகுலராக எங்கள் பார்மசியில் தான் மருந்து மாத்திரை வாங்குவாள். கடையில் உள்ள எல்லோருக்கும் அவளை தெரியும். அவள் என்றாள் சின்ன வயசு என்று நினைக்க வேண்டாம். நாற்பதை தொடும் வயது. ஆறடி உயரம். உயரத்துகேர்ப்ப வைட்டான சரீரம். கண்களில் காமம். கருப்பு நிறம் தான். ஆனால் பார்ப்போரை கவர்ந்து இழுக்கும் முகம்.

நான் வேலை பார்த்த தொழிற்சாலையின் சேர்மன் தென் தமிழ் நாட்டைச்சார்ந்தவர். விருந்தோம்பலுக்கு பேர் பெற்றவர்களின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அரச பரம்பரை. அவர்களுக்கு பர்மாவில் சொந்த தொழில் இருந்தது. பல ஏக்கர் விவசாய நிலங்களுக்குச் சொந்தக்காரர். பர்மாவின் பிரதமர் ஊநூவிடம் இருந்து ராணுவம் அரசாங்கத்தைக் கைபற்றியதும் இவரகள் வசம் இருந்த தொழில்களில் பாதிப்பு ஏற்பட்டது. நிலங்களும் பறிபோயின.அவர்களுக்கு ஒரு பயணிகள் கப்பல் சொந்தமாக இருந்தது. சிங்கப்பூர், மலேசியா, ஜாவாதீவுகள், என்று செல்லும் அந்த கப்பல் மாதம் ஒருமுறை பர்மாவிற்கும்

பைக்கை உதைத்து ஸ்டார்ட் செய்து விட்டு, “போகலாமா அண்ணி?” என்றேன். அண்ணி பைக்கில் ஏறி பின்புறம் அமர்ந்து கொண்டு, என் இடுப்பை வளைத்து இறுக்கிக் கொண்டாள். அவளது முலைகள் என் முதுகில் பட்டு அழுந்த, நான் நெளிந்தேன். அண்ணி பிடியை விடவில்லை. மேலும் என்னை அவளோடு சேர்த்து இறுக்கிக்கொண்டு, என் தோள்மீது தன் தலையை சாய்த்துக் கொண்டாள். அண்ணியின் மாங்கனிகள் என் முதுகில் உருள, என்னால் சாலையை பார்த்து பைக்கை செலுத்துவது சற்று கடினமாகத்தான் இருந்தது. பத்து