எனக்கும் என்னோட கல்யாணம் ஆன தோழிக்கும் நடந்த உண்மையான சம்பவம் 20.1.204 நான் சரவணன் நான் காலேஜ் படிக்கும்போது என் தோழிகள் என்கூட படுத்தாலும் சில தோழிங்க என்னை அனுமதிக்கவே இல்லை அப்படிபட்ட நிலையில் கல்யாணம் ஆன ஒரு தோழி அவளோட பேர் ஹேமா அவளோ செம்ம அழகா சிவப்பா இருப்பா நான் நெறைய தடவை ட்ரை பண்ணியும் மடங்காதவ திடிர்ன்னு ஒருநாள் அவ எனக்கு காலைல போன் பண்ணினா நான் – சொல்லுடி எப்படி இருக்கன்னு
நான் லக்ஷ்யா எனக்கு கல்யாணம் ஆகி 6 வருடங்களுக்கு பிறகு நடந்த உண்மையான அனுபவம் ஒருநாள் சனிக்கிழமை காலையில் என்புருஷன் என்கிட்ட வந்து ஒன்னு சொல்லணும்னு சொன்னார் நான் சொல்லுங்கன்னு சொன்னேன் இன்னைக்கு என் நண்பன் ராஜிக்கு பிறந்தநாள் அவன் இன்னைக்கு இரவில் வெளில ரூம்போட்டு குடிப்போம்ன்னு சொன்னான்னு சொன்னார் நான் அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம்ன்னு சொன்னேன் சரி நான் அவன்கிட்ட பேசிட்டு வரேன்னு சொல்லிட்டு பேசிட்டு என்கிட்ட வந்தார் ஏய் நீ பயப்படுற அதனால நான்
நான் வசந்த் எனக்கு நெருங்கிய நண்பன் ஒருவன் இருந்தான் அவனும் நானும் காலேஜ் படிச்சிட்டு இருக்கும்போது எனக்கும் அவனோட அத்தைக்கும் நடந்த மறக்கமுடியாத அனுபவம் ஒருநாள் இரவில் அவனும் நானும் பார்ல உக்கார்ந்து சரக்கு அடிச்சிட்டு இருக்கும்போது என் நண்பன் – மச்சான் நாளை காலை வெளில போகணும் நீயும் வாடான்னு சொன்னான் நான் – என்ன விசயமா போறன்னு கேட்டேன் என் நண்பன் – எங்க அம்மா கொஞ்சம் பொருள் தரங்களாம் அதை என் அத்தைகிட்ட
என் பெயர் சுகிர்தராணி. அனைவரும் சுகி என்று அழைப்பார்கள். என் வயது 32. எனக்கு 26 வயதிலே திருமணமாயிற்று. கல்யாணம் ஆகி மூன்றாண்டுகள் கழிந்து ஒரு குழந்தை பிறந்தது. என் கணவர், ஒரு அரசு நிறுவனத்திலே வேலை செய்தார். மிகவும் நல்லவர். அன்பானவர். அவர் சென்ற வருடம், தன் வேலையை ராஜினாமா செய்து விட்டு, சிங்கப்பூருக்கு ஒரு காண்டிராக்ட்டில் சென்றார். நானும் என் மூன்று வயது மகளும், தனியாக சென்னையில் ஒரு ஃப்ளாட்டில் வசித்து வருகிறோம். கணவரை
டியூஷன் மிஸ் :டேய் என்ன டியூஷன்னுக்கே வரது இல்ல வேரா டியூஷன் சேரா போறேன்னு சொன்னியாமா… 12த் ஸ்டுடெண்ட் : ஆமா இந்த வாட்டி மாறி கம்மி ஆகிடுச்சுன்னு எங்க வீட்டுல வேரா டியூஷன் சேர்த்து விட்டுட்டாங்க சோ இனிமே நீங்க எனக்கு message பண்ணாதீங்க நான் இனிமே படிக்கணும் வீட்டுல திட்டுறாங்க… டியூஷன் மிஸ் : டேய் என்ன டா இப்படி பேசுற…நீ கேட்டதுலாம் குடுத்தேன் லா…ஷ்ஷ்ஷ்ஹ் ப்ளஸ் டா டியூஷன் வா உன்ன நான்
நான் குமார் B.Com படித்து முடித்துவிட்டு எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயத்துடன் CA படிக்க சென்னை வந்து விட்டேன். நான் சென்னை வர முக்கிய காரணம் எனது தந்தை தொழில் ரீதியில் நஷ்டப்பட்டு விட்டார். நானும் வசதியான வீட்டுப்பையன் என்பதால் பட்டப்படிப்பு முடியும் வரை குடும்பக் கஷ்டம் தெரியாமல் வளர்த்துவிட்டார்கள். நான் எதாவது வேலைக்கு உடனடியாக செல்ல வேண்டிய கட்டாயம். எங்கள் குடும்ப நண்பர் ஒருவர் ஆடிட்டர். அவரின் ஆலோசனைப்படி வேலைக்கு செல்வதை விட முன்று நான்கு வருடங்களில்
நான் குமரேசன். நாங்கள் ஒரு வாடகை வீட்டில் குடியிருக்கிறோம். அது அளவில் சிறியது என்றாலும் பல அறைகளை கொண்டது. எனக்கு 3 சகோதரிகள். நாங்கள் நால்வரும் இரவில் ஒன்றாக தூங்குவதே வழக்கம். நான்தான் எல்லோரிலும் இளையவன். ஆகவே அவர்கள் படுக்கும் போது அவர்களது வயிற்றில் அல்லது குண்டியில் தலை வைத்து படுப்பேன், தம்பி என்பதால் அவர்களும் ஒன்றும் கூற மாட்டார்கள். அன்று ஒரு நாள் மாலை நேரம், வீட்டில் எவரும் இருக்கவில்லை. நான் படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.